همه چیز درباره ی استاندارد های IEEE 802.11 برای وای فای ( قسمت دوم )

سلام بر همراهان پست های آموزشی وبسایت رسمی IDH !

همانگونه که در قسمت قبل از سری پست های آموزشی در حوزه ی استاندارد های وای فای وعده داده بودیم در این قسمت اولین و پایه ای ترین این استاندارد ها را بررسی خواهیم کرد.

تاریخچه استاندارد های وای فای

 استاندارد 1997-IEEE 802.11 و استاندارد های وای فای 1999-802.11 و استاندارد 802.11

ریشه ی فناوری 802.11 را میتوان در قوانین منتشره توسط کمیسیون ارتباطات فدرال ایالات متحده آمریکا درباره ی تخصیص باند ISM جهت استفاده ی بدون مجوز در سال 1985 یافت.

در سال 1991 شرکت NCR / AT & T ( آزمایشگاه حال حاضر نوکیا و شرکت LSI ) پیشگام توسعه ی 802.11 در “نیووهخین” هلند شد.

اولین محصول وایرلسی که به بازار آمد WaveLAN نام داشت که نرخ انتقال داده ای برابر با 1 و 2 مگابیت بر ثانیه داشت.

Vic Hayes که برای مدت 10 سال ریاست IEEE 802.11 را برعهده داشت و ” پدر وای فای ” نامیده میشد در طراحی اولیه ی استاندارد های 802.11b و 802.11a در IEEE شرکت نمود.

در سال 1999 اتحادیه ی WiFi شکل گرفت تا نام وای فای به رسمیت شناخته شود.

حال تک تک استاندارد ها را معرفی خواهیم کرد : (در این قسمت اولین استاندارد را با هم خواهیم شناخت)

(IEEE 802.11 (legacy mode

IEEE 802.11 یا به طور صحیح تر IEEE 802.11-1997 یا IEEE 802.11-1999 به نسخه ی اورجینال استاندارد شبکه ی بیسیم IEEE 802.11 اشاره دارد که در سال 1997 منتشر و در سال 1999 واضح و پذیرفته شد.

اما بیشتر پروتکل هایی که با این نسخه ی اولیه شکل گرفته اند امروزه به ندرت استفاده میشوند.

دو نرخ انتقال داده ی خام 1 و 2 مگابیت بر ثانیه جهت انتقال داده توسط سه فناوری لایه های فیزیکی تخصیص یافت.

این تکنولوژی های لایه ای عبارت بودند از:

  1. سیگنال های مادون قرمز (IR) – با ریت 1 مگابیت بر ثانیه
  2. طیف گسترش فرکانس – با ریت 1 یا 2 مگابیت بر ثانیه
  3. مدولاسیون DSSS نیز با ریت 1 یا 2 مگابیت بر ثانیه

دو مورد آخر در صنایع علمی پزشکی در باند فرکانس 2.4 گیگاهرتز مورد استفاده بود.

برخی از فناوری های WLAN قدیمی تر در فرکانس های کمتری کار میکردند مانند باند U.S. 900 MHz ISM .

IR همچنان بخشی از استاندارد باقی مانده است اما در واقع پیاده سازی نمیشود.

استاندارد اصلی همچنین دسترسی چندگانه ی حامل حسی با اجتناب از برخورد (CSMA/CA) را بعنوان یک روش دسترسی واسطه تعریف کرده است.

درصد قابل توجهی از ظرفیت کانال خام موجود (از طریق مکانیزم CSMA / CA) به منظور ارتقاء قابلیت اطمینان انتقال داده ها در شرایط محیطی متنوع و نامطلوب فدا می شود.

IEEE 802.11-1999 همچنین واحد زمان دودویی TU را به عنوان 1024 μs ( میکرو ثانیه ) تعریف کرد.

کاربرد های استاندارد 1997-IEEE 802.11 :

لااقل 6 محصول متفاوت و تا حدودی سازگار توسط شرکت های زیر با این استاندارد تجاری سازی شدند :

  • (Alvarion (PRO.11 and BreezeAccess-II
  •  BreezeCom
  • (Digital / Cabletron (RoamAbout
  •  Lucent
  • (Netwave Technologies (AirSurfer Plus and AirSurfer Pro
  • (Symbol Technologies (Spectrum24
  • (Proxim Wireless (OpenAir and Rangelan2

یکی از ضعف های این استاندارد این بود که انتخاب های زیادی را پیش رو میگذاشت و گاها درک و فهم آنها را شدیدا سخت میکرد.

نسخه ی DSSS 802.11 به سرعت به وسیله ی اصلاح  802.11b در سال 1999 گسترش یافت.

این اصلاح نرخ انتقال داده را به 11 مگابیت بر ثانیه رساند.

پذیرش گسترده ی 802.11 از همین نسخه ی اصلاحی 802.11b آغاز گشت که منجر به تولیدات فراگیر توسط فروشندگان شد.

در نتیجه تعداد کمی از شبکه ها در استاندارد 802.11-1997 اجرا شدند.

مشخصات اصلی  استاندارد 1997-802.11

تاریخ انتشار: Jun 1997

فرکانس: 2.4 گیگاهرتز

پهنای باند: 22 مگاهرتز

نرخ انتقال داده: 1 و 2 مگابیت بر ثانیه

پشتیبانی از جریانهای MIMO: خیر

مدولاسیون ها: DSSS – FHSS

پوشش دهی: محیط بسته 20 و محیط باز 100 متر

 

در قسمت های بعدی استاندارد های دیگر را خواهیم شناخت.

 

جهت مشاهده ی پست های آموزشی اینجا را کلیک کنید .

جهت مشاهده ی اخبار دنیای فناوری اینجا را کلیک کنید .

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *