نوشته‌ها

اینترنت tdlte ایرانسل

TDLTE ایرانسل، واقعیت یا تبلیغات دروغ؟!

سلام بر همراهان همیشگی پست های آموزشی و فناوری وبسایت رسمی IDH. در این مقاله راهنمای خرید مودم قصد داریم به نقد و بررسی اینترنت TDLTE و معرفی واقعی تر آن به شما عزیزان بپردازیم!

با پررنگ تر شدن نقش اینترنت در زندگی امروز بشر، شرکت‌های فراوانی به دنبال فناوری‌های جدید برای ارائه خدمات اینترنتی به کاربران خانگی و سازمانی هستند.

هر روز دستگاه‌های مختلفی مثل کامپیوتر، لپ‌تاپ، انواع مودم، تبلت‌، گوشی موبایل و… منطبق با فناوری‌های جدید وارد بازار می‌شود که سرعت و پایداری بالای خدمات اینترنت برای انجام اموری مانند مشاهده فیلم آنلاین، دانلود فایل‌های مختلف، بازی آنلاین، باز کردن سریع و آسان صفحات اینترنت، کار با شبکه‌های اجتماعی و… را طلب می‌کند.

اینترنت tdlte ایرانسل

اخیراً برخی اپراتورهای تلفن همراه با شعار دسترسی به سرعت‌ بالاتر و به منظور جذب بازار مصرف اینترنت، به ارائه فناوری TD-LTE به مشترکان خود پرداخته‌اند.

اول بیایید ببینیم فناوری TDLTE اصلاً چیست و چطور کار می‌کند.

فناوری TDLTE چیست؟

TDLTE که نام درست‌تر آن TDD-LTE است، مخفف Time Division Duplexing – Long Term Evolution.

درواقع تی دی ال تی ای یکی از استاندارد‌های مخابراتی سیار است که ارسال و دریافت را براساس بخش‌بندی زمان انجام می‌دهد.

در این فناوری، دریافت و ارسال به جای تقسیم پهنای فرکانسی، روی یک پهنای باند فرکانسی و در بازه‌های زمانی مختلف انجام می‌شود و به همین دلیل سرعت ارسال و دریافت دیتا افزایش می‌یابد.

این استاندارد که در رده‌بندی نسل چهارم ارتباطات سیار یا موبایل قرار دارد، قادر به ارسال و دریافت اطلاعات با سرعت 150 مگابیت است.

ویژگی‌های TDLTE

برخی از ویژگی‌های فناوری TDLTE به شرح زیر است:

1- اختصاص پهنای باند کنترل شده به لینک دانلود و آپلود:

در این تکنولوژی، امکان تغییر در پهنای باند آپلود و دانلود وجود دارد.

بدین صورت که در مواقعی که میزان دانلود یا آپلود از یک سایت بالا می‌رود، می‌توان با اختصاص پهنای باند بیشتر به آن، از افت سرعت و کیفیت اینترنت جلوگیری کرد.

این در حالی است که در اینترنت‌های 3G و 4G این امکان وجود ندارد و اگر پهنای باند آپلود خالی بماند، بازهم نمی‌توان از ظرفیت آن برای دانلود استفاده کرد.

2- پایداری شبکه:

اساس کار شبکه TD-LTE، ایجاد ارتباط بی‌سیم است، بدین معنا که می‌توان سرعت بالا و تأخیر کم را برای کاربر تضمین کرد.

نقطه قوت این فناوری این است که تأخیر در آن از یک حد مشخص بالاتر نمی‌رود.

3- امکان افزایش تعداد و تجمیع حامل‌ها:

شبکه TD-LTE قادر است به منظور جلوگیری از افت کیفیت در زمان شلوغی سایت‌ها، به‌طور همزمان از چند حامل (Carrier) در یک سلول استفاده کند.

بدین طریق که با مشغول شدن 70 درصد منابع موجود در هر سلول، حامل‌های دوم، سوم یا چهارم فعال خواهند شد تا توازن بار شبکه حفظ شود.

همچنین این فناوری، کانال‌های فرکانسی مختلف را با هم تجمیع می‌کند و با بالاتر رفتن پهنای باند فرکانسی، باعث افزایش سرعت دانلود می‌شود.

هم اکنون بخوانید: همه چیز درباره تجمیع فرکانس

4- امکان استفاده از فناوری‌های آنتن‌های هوشمند:

با توجه به محدودیت منابع فرکانسی، استفاده از فناوری‌های جدید ازجمله آنتن‌های هوشمند برای افزایش سرعت اینترنت در دستورکار شرکت‌های ارائه دهنده اینترنت در دنیا قرار گرفته است.

5- عدم نیاز به زیرساخت مخابراتی:

فناوری TD-LTE برخلاف اینترنت‌های سیمی (ADSL، فیبر نوری و…) به فیبر، مرکز مخابراتی و پورت خالی نیاز ندارد.

برای راه اندازی این سرویس، یک مودم و یک سیم‌کارت دیتا نیاز است (سیم‌کارت دیتا قابلیت برقراری مکالمه ندارد).

البته مودم نیز باید هماهنگ با بازه فرکانسی باشد که اپراتور ارائه‌دهنده TD-LTE در آن بازه کار می‌کند.

TD-LTE در ایران

اینترنت TD-LTE اولین بار مرداد 1395 در شهر مشهد راه‌اندازی شد و امروز 150 شهر ایران را تحت پوشش دارد.

در ایران شرکت‌های ایرانسل، مبین نت، شرکت فرابرد داده‌های ایرانیان (زی‌تل)، آسیاتک، شرکت خدمات ارتباطی ۱و۰ ، شاتل و مبنا (مبناتلکام) این سرویس را ارائه کرده و ادعا می‌کنند سرویس‌های اینترنت TD-LTE موجود در ایران قادر است ارسال و دریافت اطلاعات را با سرعت 40Mbps انجام دهد که البته این سرعت به مکان و تعداد دستگاه‌های استفاده کننده در منطقه شما بستگی دارد.

مودم‌های قابل استفاده برای سرویس TD-LTE توسط اپراتورها به صورت انحصاری عرضه می‌شود و کاربران نمی‌توانند از یک مودم برای سرویس اپراتور دیگری استفاده کنند.

اسراری در مورد TD-LTE در ایران

برخلاف تصور عامه که فکر می‌کنند TD-LTE همان 4G یا 4.5G بوده و روی موبایل قابل استفاده است، باید بگوییم این دو نوع اینترنت درواقع از یک نسل هستند اما با دو فناوری متفاوت.

اینترنت 4G و 4.5G برای استفاده روی موبایل است؛ ولی TD-LTE اگرچه بی‌سیم است؛ اما در مکان‌های ثابت قابل استفاده است.

به همین دلیل نمی‌توان این دو را به جای یکدیگر استفاده کرد.

اصلاً سیم‌کارت TDLTE روی گوشی موبایل کار نمی‌کند در حالی که سیم‌کارت 4G یا 4.5G روی گوشی‌های موبایل نصب می‌شود و امکان برقراری مکالمه و ارسال پیامک دارد.

برای استفاده از اینترنت TD-LTE سیم‌کارت مخصوص نیاز است که البته این سیم‌کارت قابلیت مکالمه و ارسال پیامک ندارد و فقط روی مودم‌های TD-LTE نصب شده است.

شرکت‌های ایرانی ارائه کننده اینترنت TD-LTE بسته‌ها و طرح‌های تشویقی کمتری در اختیار کاربران قرار می‌دهند.

بسته‌های ارائه شده این نوع اینترنت TD-LTE معمولاً با حجم بالا و مدت طولانی (شش‌ماهه و یک‌ساله) است که برای کاربران پرمصرف یا کاربران سازمانی مناسب‌ است و برای کاربران خانگی بصرفه نیست.

TD-LTE نه چندان محبوب

بررسی سایت‌های داخلی مختلف نشان می‌دهد کاربران رضایت چندانی از این فناوری ندارند و اینترنت TDLTE انبوهی از شکایت‌ها و اعتراض‌ها را به همراه داشته است.

دلایل اصلی نارضایتی کاربران از اینترنت TD-LTE به موارد متنوعی برمی گردد که چند مورد از آن را با هم مرور می‌کنیم:

اصلی ترین مشکل اینترنت TD-LTE روی تمام اپراتورها، مناطق پوشش‌دهی است.

هنوز تمامی استان‌ها و شهرها زیر پوشش کامل آن قرار ندارند و حتی در تهران نیز مناطق زیادی – حتی در مرکز شهر – آنتن‌دهی قابل قبولی ندارند.

سرعت پایین اینترنت TD-LTE در ایران دلایل زیادی ازجمله عدم توسعه کامل شبکه تحت پوشش سراسری، ضعیف بودن کیفیت خدمات اپراتور مخابراتی، وجود نویز یا تداخل فرکانس‌ها در هوا و… دارد.

اگرچه اکثر کاربران به دلیل سرعت پایین ADSL به اینترنت TD-LTE روی آوردند اما با سرعتی پایین تر از سرعت اینترنت ADSL و حتی قطعی TD-LTE مواجه هستند.

پشتیبانی نامناسب شرکت‌ها و اپراتورهای داخلی از کاربران اینترنت TDLTE و عدم پاسخگویی آنها پس از فروش مودم و سرویس اینترنت، یک دلیل نارضایتی دیگر است.

ارائه مودم‌های انحصاری و ضعیف توسط اپراتوهای ایرانی، مشکل بعدی است.

همه اپراتورهای ارائه دهنده اینترنت TDLTE در ایران، مودم‌های شرکت خود را به کاربران می‌فروشند و امکان استفاده از مودم‌های دیگر برای کاربران وجود ندارد.

برخی از این مودم‌ها تنظیمات و قابلیت‌های محدودی دارند و حتی برخی از امکانات آن‌ها در ایران پشتیبانی نمی‌شود.

در فروم‌ها و انجمن‌هایی که در برخی از سایت‌ها درخصوص مودم‌های TD-LTE راه افتاده، اعتراض‌های متفاوتی را شاهد هستیم؛ مواردی ازجمله:

  • نبود تنظیمات و امکانات نرم‌افزاری در پنل مودم‌ها
  • عدم امکان تجمیع فرکانس‌ها
  • محدود بودن تنظیمات وای‌فای
  • عدم وجود آنتن‌ خارجی در مودم‌ها

و … .

همانطور که در بالا هم اشاره شد؛ اپراتورهای ایرانی بسته‌ها و طرح‌های متنوعی برای این نوع اینترنت ارائه نمی کنند.

TDLTE، افسانه یا واقعیت؟!

حالا و پس از مطالعه مطالب بالا، بیایید ببینیم آیا ادعای شرکت‌های ایرانی ارائه دهنده اینترنت TDLTE صحت دارد؟ و آیا اساساً ارائه چنین سرویسی امکان‌پذیر است؟

یکی از وعده‌های اپراتورهایی مثل ایرانسل و مبین نت، اینترنت TD-LTE با سرعت‌ بالای ۴۰ تا ۵۰ مگابیت است که البته باید گفت این سرعت‌ها هرگز در عمل محقق نشد.

ایرانسل ادعای سرعت ۷۰ مگابیت بر ثانیه دارد و کاربران در نمایشگاه‌های فناوری و مراکز ارائه مودم‌های TD-LTE، سرعت‌های ۴۰ و ۵۰ مگابیت را شاهد هستند ولی با خریداری و نصب این مودم‌ها در منزل یا محل کار، سرعت‌ روز حداکثر 15-10 مگابیت قفل می‌شود.

کلام آخر

سرعت اینترنت 4G بیشتر از TDLTE است.

عملاً دستیابی به سرعت‌های بالا با این فناوری میسر نیست و مشکلاتی ازجمله آنتن‌دهی و پوشش‌دهی ضعیف، محدود بودن مناطق پوشش‌دهی TD-LTE و نوع مودم‌ها باعث پایین آمدن سرعت‌ TD-LTE در مقایسه با 4G خواهد شد.

جالب است بدانید امروزه بزرگ‌ترین چالش کاربران TDLTE، محدود بودن مناطق پوشش‌دهی این اینترنت TD-LTE است.

اخیراً هم که معاون امور رادیویی رگولاتوری، از اتمام اعتبار پروانه‌های TD-LTE تا پایان سال جاری خبر داد و گفت:

مجوز فعالیت اپراتورهای TDLTE تا پایان سال تمام می‌شود و تصمیم‌گیری برای واگذاری بهینه‌ این باند فرکانسی، به‌صورت جدی در سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی در دست بررسی است.


دیگر پست های آموزشی و اخبار دنیای فناوری را نیز از دست ندهید.

راستی! شما میتوانید در بخش دیدگاه ها موضوعات مورد علاقه خود را برای مقالات بعدی که به صورت اختصاصی توسط تیم وبسایت رسمی IDH تهیه میشوند با ما در میان بگذارید.

امیدواریم از این مقاله راهنمای خرید مودم که در خصوص نقد و بررسی شبکه TDLTE بود استفاده و لذت برده باشید.

مقایسه fdd و tdd

تعریف و مقایسه TD-LTE و FD-LTE در ارتباطات سلولی

سلام بر همراهان همیشگی پست های آموزشی و فناوری وبسایت رسمی IDH. در این مقاله مهم قصد داریم به مقایسه TD-LTE و FD-LTE بپردازیم تا ببینیم آیا غول افسانه ای که توسط اپراتورها و سرویس دهندگان، از سرویس پرسرعت و بی نقص TD-LTE در ذهن مشترکین ساخته شده، اساس فنی و تخصصی دارد یا فناوری قوی تری هم هست؟!

از آنجا که این مقاله، ادبیات تخصصی و تقریبا پیچیده ای دارد، شما میتوانید تنها به مطالعه چکیده و نتیجه گیری آن بسنده کنید.

چکیده

از زمانی که بسیاری از سرویس دهندگان تصمیم به افزودن (LTE (Long Term Evolution به شبکه های خود گرفته اند، استفاده از LTE Advanced بر روی نسل چهارم تکنولوژی ارتباطات تلفن همراه (4G) مورد توجه قرار گرفته است.

همانطور که میدانیم، ترافیک تلفن های همراه، به دو بخش تقسیم میشود: بارگذاری و بارگیری.

این مقاله، دو حالت دو طرفه سازی LTE را بررسی میکند؛ یعنی:

(LTE-TDD (Time Division Duplexing یا همان دوطرفه سازی به کمک تقسیم زمان که با نام TD-LTE نیز شناخته میشود.

(LTE-FDD (Frequency Division Duplexing یا همان دو طرفه سازی به کمک تقسیم فرکانس.

لازم به ذکر است که LTE-TDD به واسطه انعطاف بالاتر در انتخاب نسبت میان نرخ دیتای بارگذاری و بارگیری، بهره گیری از یک کانال در حالت متقابل رفت و برگشتی، توانایی استفاده در طیف غیر جفت شده و پیچیدگی کمتر در طراحی گیرنده و فرستنده، در اکثر پیاده سازی ها و طرح های اجرایی، نسبت به LTE-FDD، برتر تلقی شده است.

در عملکرد FDD، دو فرکانس حامل وجود دارند؛ یکی برای بارگذاری و دیگری برای بارگیری.

درون هر فریم نیز، 10 زیر فریم بارگذاری و 10 زیر فریم بارگیری وجود دارد که امکان انجام همزمان عملیات نقل و انتقال به صورت بارگذاری و بارگیری را در یک سلول ایجاد میکند.

در FDD LTE، انتقالات بارگیری و بارگذاری در باندهای فرکانسی کاملا مجزا و متفاوت رخ میدهد؛ در حالیکه TDD، این انتقال را در فرجه های زمانی متفاوتی که به هیچ وجه هم پوشانی ندارند، انجام میدهد.

در نتیجه TDD میتواند در طیف غیر جفت شده کار کند، در حالیکه FDD به طیف جفت یا دوتایی نیاز دارد.

تمرکز اصلی این مقاله، مقایسه td-lte و fd-lte برای بررسی تفاوت FDD LTE و TDD LTE در روش تقسیم یک کانال تک برای فراهم سازی مسیر جهت آپلود و دانلود است.

FDD این کار را با تقسیم باند فرکانسی اختصاص داده شده، به دو کانال کوچکتر و مجزا انجام میدهد.

TDD کل کانال را استفاده میکند؛ اما با این تفاوت که TDD یا همان TD-LTE، آپلود و دانلود را در شکاف های زمانی کاملا مجزا، با یکدیگر جایگزین میکند.

مقدمه

تکنیک های TDD و FDD به واسطه پوشش کامل الزامات ورژن 8 از 3GPP، امکان به کارگیری LTE در هر دو طیف جفت شده و غیر جفت شده را به وجود آورده اند.

در اولین گام از مقایسه TD-LTE و FD-LTE، شباهت FDD و TDD را میتوان در به اشتراک گذاری چهارچوب یکسان، شامل طرح های دسترسی رادیویی OFDMA در بارگیری و SC-FDMA در بارگذاری، فرمت های پایه ی زیر فریم ها، پروتکل های پیکربندی و … جستجو کرد.

در یک نگاه ساده میتوان منشا تفاوت TDD و FDD را در تعویض بین عملیات بارگیری و بارگذاری در TDD دانست؛ اتفاقی که در FDD دیده نمیشود.

یکی از ویژگی های کلیدی تکنیک TD-LTE، اشتراکات آن با TD-SCDMA است.

در ادامه به بررسی این دو حالت میپردازیم و تفاوت های آنها را بیان میکنیم.

انعطاف پذیری طیف

مهم ترین ویژگی فناوری دسترسی رادیویی LTE، میزان بالای انعطاف پذیری طیف است.

هدف این انعطاف پذیری طیف، اجازه دادن برای به کار بستن فناوری LTE در باندهای فرکانسی گوناگون که ویژگی های مختلفی دارند است؛ برای مثال، آرایش دوسویی متفاوت و اندازه های غیر یکنواخت طیف در دسترس.

انعطاف پذیری در آرایش دوسویی

یکی از مهمترین ملزومات LTE در مورد انعطاف پذیری طیف، امکان به کارگیری دسترسی رادیویی بر پایه LTE هم در طیف های جفت شده (دوتایی) و هم جفت نشده میباشد.

بنابراین، LTE هر دو نوع آرایش دوسویی یعنی برمبنای تقسیم فرکانس و تقسیم زمان را پشتیبانی میکند.

FDD همانطور که در سمت چپ شکل زیر میبینید، بر این مبنا کار میکند که بارگذاری و بارگیری، در باندهای فرکانسی که به میزان کافی از هم مجزا و متمایز هستند رخ میدهد.

TDD نیز همانگونه که در سمت راست شکل پیداست، بر پایه انجام نقل و انتقال داده در فرجه ها یا شکاف های زمانی متفاوت و غیر همپوشاننده عمل میکند.

بنابراین، TDD در طیف غیر جفت شده میتواند کار کند؛ اما FDD به طیف دوتایی جفت شده نیاز دارد.

البته لازم است به این نکته اشاره شود که پشتیبانی از انجام عملیات در هر دو طیف جفت شده و نشده، حتی پیش از معرفی LTE نیز به وسیله WCDMA/HSPA بر پایه FDD در ترکیب با رادیو TD-SCDMA برپایه TDD توسط تکنولوژی های دسترسی رادیویی 3GPP محقق شده بود.

با این حال، جزئیات بیشتری به کمک تکنولوژی های نسبتا متفاوت دسترسی رادیویی به این ویژگی مهم اضافه شد.

این تکنولوژی ها، پیچیده تر و نیازمند تلاش بیشتری برای پیاده سازی و پیکربندی بودند؛ برای مثال، میتوان به LTE که امکان پشتیبانی از TDD و FDD را دارد، اشاره کرد.

مقایسه TD-LTE و FD-LTE

LTE همچنین امکان پشتیبانی از FDD نیمه دوسویی را داراست.

در این حالت، دریافت و ارسال در یک پایانه (ترمینال) مشخص، در زمان و فرکانس، مجزا میشوند.

این همان چیزی است که مثلا در سیستم GSM رخ میدهد.

مزیت این تکنیک، پیچیدگی کمتر پایانه مدنظر از نظر عدم نیاز به فیلترهای دوسویی در آن است.

به خصوص برای پایانه های چند باندی که به فیلترهای متعدد نیاز دارند.

روش های دو سویه سازی

انعطاف پذیری طیف یکی از ویژگی های مهم LTE است.

علاوه بر انعطاف پذیری در پهنای باند انتقال، LTE قابلیت کار کردن در طیف های جفت و غیر جفت را به ارمغان می آورد.

این اتفاق با بهره مندی از امکان پشتیبانی عملیات دو طرفه سازی TDD و FDD با ساختار زمان-فرکانسی که در شکل زیر نشان داده شده است رخ میدهد.

اگر چه ساختار دامنه زمانی، بعنوان یک پارامتر بااهمیت، برای TDD و FDD مشابه است، تفاوت هایی وجود دارد که مهم ترین آنها را میتوان در وجود یک زیرفریم ویژه در TDD جستجو کرد که میتواند یک زمان محافظ لازم برای تعویض بین بارگذاری و بارگیری را ایجاد کند.

دوطرفه سازی تقسیم فرکانسی (FDD)

در عملیات FDD، دو فرکانس حامل وجود دارد، یکی برای انتقال بارگذاری (fUL) و دیگری برای انتقال بارگیری (fDL).

در طول هر فریم، ده زیر فریم بارگیری و ده زیر فریم بارگذاری وجود دارد و بارگذاری و بارگیری میتوانند به صورت همزمان درون یک سلول انجام شوند.

هر فریم رادیویی را معادل 10 میلی ثانیه فرض میکنند، پس هر زیر فریم 1 میلی ثانیه خواهد بود.

ایجاد تمایز و ایزولاسیون میان انتقالات بارگیری و بارگذاری، از طریق فیلترهای ارسال/دریافت، که تحت عنوان فیلترهای دوطرفه سازی نیز شناخته میشوند، و جداسازی در دامنه فرکانسی صورت میگیرد.

همانطور که اشاره شد، در FDD، بارگذاری و بارگیری میتوانند به صورت همزمان درون یک سلول انجام شوند؛ با این حال، یک ترمینال ممکن است بسته به این که آیا از ارسال و دریافت همزمان پشتیبانی میکند یا خیر، تنها قادر به نیمه دوطرفه سازی و یا هم نیمه دوطرفه سازی و هم دوطرفه سازی کامل برای یک باند فرکانسی مشخص باشد.

به بیان دیگر، در مورد دو طرفه سازی کامل، ارسال و دریافت به طور همزمان درون یک پایانه اتفاق میفتند؛ در حالیکه ترمینال هایی که تنها امکان نیمه دوطرفه سازی را دارند، نمیتوانند در آن واحد هم ارسال و هم دریافت را انجام دهند.

پشتیبانی از صرفا نیمه دو طرفه سازی، به پیاده سازی ساده تر ترمینال کمک میکند؛ زیرا الزامی به استفاده از فیلترهای دوطرفه سازی به آن معنا که در دوطرفه سازی کامل وجود دارد، نیست.

این روش به طور خاص برای باندهای فرکانسی معینی با یک فاصله دوطرفه سازی محدود استفاده میشود.

باید دانست که پشتیبانی از دوطرفه سازی کامل، به باند فرکانسی بستگی دارد.

بدین معنا که یک ترمینال ممکن است تنها عملیات نیمه دوطرفه سازی را در باندهای فرکانسی معینی پشتیبانی کند؛ اما در مابقی باندها قادر به دوطرفه سازی کامل باشد.

باید اشاره شود که قابلیت دوطرفه سازی نصفه یا تمام، یک ویژگی ترمینال است و ایستگاه پایه، همواره قطع نظر از قابلیت های ترمینال، به صورت تمام دوطرفه کار میکند.

در نتیجه، از آنجا که ساختارهای انتقالی مربوط و روابط زمان بندی برای نیمه دوطرفه سازی و تمام دو طرفه سازی FDD مشابه است، یک سلول تک میتواند در آن واحد از ترکیبی از ترمینال های نیمه و تمام دوطرفه سازی FDD پشتیبانی کند.

عملیات نیمه دوطرفه سازی بر نرخ دیتای پایداری که میتواند برای/از یک ترمینال تک فراهم شود تاثیر میگذارد؛ زیرا نمیتواند در تمام زیرفریم های بارگذاری، عملیات مخابره را انجام دهد؛ اما ظرفیت سلول متاثر از این ماجرا نیست؛ چراکه نوعا میتوان ترمینال های مختلف را در بارگیری و بارگذاری درون یک زیرفریم داده شده، زمان بندی کرد.

از آنجایی که یک ترمینال نیمه دوطرفه، قادر به ارسال و دریافت همزمان نیست، باید در تصمیمات زمانبندی، این مساله را در نظر گرفته و دانست که عملیات نیمه دوطرفه سازی را میتوان بعنوان یک محدودکننده زمان بندی درنظر گرفت.

اگر یک ترمینال به گونه ای زمان بندی شود که بارگیری در یک زیرفریم بلافاصله با یک زیرفریم بارگذاری قرار گیرد، یک زمان حفاظت برای ترمینال لازم است تا از دریافت به ارسال تغییر حالت دهد.

این زمان با اجازه دادن به ترمینال برای صرفنظر از دریافت آخرین OFDM در زیر دامنه بارگیری همانطور که در شکل های زیر میبیند فراهم میشود.

تفاوت TDD و FDD

اینترنت TD-LTE

دوطرفه سازی تقسیم زمانی (TDD)

در عملیات TDD، تنها یک فرکانس حامل وجود دارد و انتقالات بارگیری و بارگذاری بر یک پایه سلولی در دامنه زمانی از هم جدا میشوند.

همانطور که در شکل فوق پیداست، برخی از زیرفریم ها به انتقالات بارگذاری و برخی دیگر به انتقالات بارگیری اختصاص داده میشوند.

تغییر حالت بین بارگیری و بارگذاری، در یک زیرفریم ویژه (معمولا زیرفریم 1 و در برخی موارد زیرفریم 6) رخ میدهد.

مقایسه TD-LTE و FD-LTE

LTE TDD نیز همانند FDD، پهنای باندهایی از 1.4 مگاهرتز تا 20 مگاهرتز را پشتیبانی میکند؛ اما بسته به باند فرکانسی، تعداد پهنای باندهای پشتیبانی شده ممکن است کمتر از کل بازه باشد.

از آنجایی که پهنای باند میان بارگذاری و بارگیری به اشتراک گذاشته میشود و پهنای باند ماکزیمم در نسخه 8، برابر با 20 مگاهرتز تعیین شده است، نرخ حداکثری انتقال دیتا در TD-LTE از LTE FDD یا همان FD-LTE پایین تر است.

برای مثال، در مورد مودم های جیبی و رومیزی هواوی که از FDD و TDD پشتیبانی میکنند، این تفاوت در کاتالوگ محصولات ذکر شده و بسیار مشهود و قابل تامل است.

بعنوان نمونه، در مورد مودم رومیزی LTE Cat6 B528 هواوی، سرعت آپلود و دانلود به صورت زیر ذکر شده است:

 LTE FDD (Download) : 300 Mbit/s       LTE FDD (Upload) : 50 Mbit/s

 LTE TDD (Download) : 220 Mbit/s       LTE TDD (Upload) : 10 Mbit/s

همین مقادیر برای مودم رومیزی LTE Cat4 B315 هواوی به شرح زیر است:

 LTE FDD (Download) : 150 Mbit/s       LTE FDD (Upload) : 50 Mbit/s

 LTE TDD (Download) : 112 Mbit/s       LTE TDD (Upload) : 10 Mbit/s

آیا میدانستید؟! شرکت IDH، تنها نماینده رسمی مودم های هواوی در ایران با گارانتی 3 ساله IDH است.

سیستم TDD، میتواند بر روی یک باند جفت نشده (یا دو باند جفت شده مجزا) پیاده سازی شود؛ در حالیکه FDD همواره یک جفت باند با جداسازی معقول بین جهت های بارگیری و بارگذاری نیاز دارد. به این مفهوم، جداسازی دوطرفه کردن گفته میشود.

پیاده سازی یک FDD UE (منظور از UE در واقع تجهیزات کاربری است)، جداسازی دوطرفه کردن، معمولا نیازمند یک فیلتر دوطرفه سازی به منظور تسهیل ارسال و دریافت همزمان است.

UE در یک سیستم TDD، نیاز به چنین فیلتری ندارد.

پیچیدگی فیلتر دوطرفه سازی، زمانی که باندهای فرکانسی بارگیری و بارگذاری در یک همسایگی نزدیک تر قرار گیرند، افزایش میابد.

پیش بینی میشود که در تخصیص طیف های آینده، باندهای غیر جفت و درنتیجه TDD، حوزه عملیاتی گسترده تری دارند.

با این حال، از آنجا که بارگیری و بارگذاری، باند فرکانسی یکسانی را به اشتراک میگذارند، سیگنالها در این دو جهت انتقال میتوانند در TD-LTE با هم تداخل کنند.

در شکل زیر، این موضوع به خوبی با استفاده از TDD روی فرکانس یکسان بدون تناسب و بدون تقارن بین سایت ها، در منطقه تحت پوشش یکسان، قابل مشاهده است.

سرعت tdd بیشتر است یا fdd

برای بکارگیری نامتقارن بر روی باند فرکانس یکسان، دستگاه های متصل به سلول های با زمان بندی و یا تخصیص بارگیری/بارگذاری متفاوت، ممکن است باعث مسدود شدن دیگر کاربران TD-LTEشوند.

در TD-LTE ایستگاه های پایه باید با یکدیگر در سطح فریم در یک محدوده تحت پوشش یکسان، متقارن باشند تا از این تداخل جلوگیری بعمل بیاید.

این مشکل نوعا میتواند به وسیله استفاده از راه حل های بر پایه ماهواره مانند GPS یا Galileo یا با داشتن یک مرجع زمان بندی خارجی دیگر که با ایستگاه پایه TDD LTE در یک محدوده تحت پوشش یکسان به اشتراک گذاشته شده است حل شود.

FDD LTE اما به تقارن ایستگاه پایه نیاز ندارد؛ زیرا به خاطر جداسازی دوطرفه بسترها، هیچ تداخلی بین بارگذاری و بارگیری در FDD وجود ندارد.

جدول زیر مقایسه td-lte و fd-lte را نشان میدهد:

TDD-LTEFDD-LTE
 از تقسیم زمان برای دوطرفه سازی استفاده میکند. از تقسیم فرکانس برای دوطرفه سازی استفاده میکند.
 در تخصیص مجدد ترافیک مانند اینترنت و دیگر خدمات مرکزی دیتا بهتر عمل میکند. به طور کلی برای کاربردهایی همچون تماس های صوتی که ترافیک متقارن دارند بهتر است؛ زیرا ترافیک در هر دو جهت همواره ثابت است.
 به طیف جفت شده نیازی ندارد؛ زیرا ارسال و دریافت در کانالی یکسان اتفاق میفتد. به طیف جفت شده با فرکانس هایی متفاوت با باند محافظ نیاز دارد.
 در این روش، ملاحظات ویژه ای جهت جلوگیری از تداخل با ایستگاه های پایه همسایه مورد نیاز است. برای طراحی سایت های مربوط به ایستگاه های پایه به کار میرود؛ زیرا FDD از فرکانس های متفاوت برای دریافت و ارسال استفاده میکند که یکدیگر را نمیشنوند و به تدابیر ویژه نیازی نیست.
 از FD LTE ارزان تر است؛ زیرا نیازی نیست که دوطرفه ساز، ارسال ها و دریافت ها رو ایزوله کند. طرح ریزی ساده تری از TDLTE در اختیار میگذارد.
 نیمه دوطرفه است؛ زیرا هم آپلود و هم دانلود میتوانند کانال را استفاده کنند اما نه در آن واحد. تمام دو طرفه است؛ یعنی اینکه آپلود و دانلود هر دو همواره در زمان یکسان در دسترس هستند.
 میتواند زمان بیشتری برای بخش هایی که پهنای باند بیشتری نیاز دارند اختصاص دهند و درنتیجه یک تعادل مناسب را برای load ایجاد میکند. پهنای باند نمیتواند به صورت پویا تخصیص مجدد یابد و پهنای باند استفاده نشده اتلاف میشود.
 تعداد زیر فریم های بارگیری و بارگذاری برابر است و امکان تجمیع آنها با یکدیگر وجود ندارد. هر زیر فریم بارگیری میتوان با یک زیر فریم بارگذاری تجمیع شود.
 هم ارسال کننده و هم دریافت کننده، روی یک فرکانس یکسان، اما در زمان های متفاوت عمل میکنند. در نتیجه، سیستم های TDD، فیلترها، میکسرها، منابع فرکانس و سنتزکننده ها را مجددا استفاده میکنند؛ در نتیجه، هزینه ها و پیچیدگی مربوط به ایزولاسیون آنتن ارسال و دریافت را از بین میبرد. از یک دو طرفه ساز و یا دو آنتن که به جداسازی مکانی نیاز دارند استفاده میکند که در نتیجه، نمیتواند از منابع، مجددا استفاده کند. نتیجه، سخت افزار گران تر است.
 طیف را کارآمد تر استفاده میکند. نمیتواند در محیط هایی که اپراتور، پهنای باند کافی ندارد استفاده شود؛ زیرا اینگونه، امکان فراهم آوری باند محافظ مورد نیاز بین کانال های ارسال و دریافت وجود نخواهد داشت.
 تنها یک کانال بدون تداخل نیاز دارد. به دو کانال مجزا نیاز دارد.

نتیجه گیری مقایسه td-lte و fd-lte

این دو نسخه از LTE، دارای مشابهت های زیادی هستند.

در واقع، آنها صرفا در سطح فیزیکی تفاوت دارند.

درنتیجه، UE ها میتوانند تنها با یک سری بهبودهای کوچک، با یک چیپست هم از TDD-LTE و هم از FDD-LTE پشتیبانی کنند.

پوشش بارگذاری در FDD-LTE به دلیل ماهیت غیر پیوسته بارگذاری، به طور عمده از TDD-LTE بهتر است.

درصد پوشش برای کانال های کنترل و دیتا، در FDD و TDD بسیار مشابه است.

از نظر بازدهی طیف، عملکرد FDD-LTE و TDD-LTE برای ترافیک های غیر تاخیری مشابه است؛ اما به طور کلی عملکرد TD-LTE ضعیف تر است آن هم به دلیل دوره های زمانی حفاظت که به آن اشاره شد.

در مجموع، اپراتورها، TDD را بیشتر مورد توجه قرار میدهند که دلیل آن کاربردهای غیر متقارن، تاخیر پایین (البته نه پایین تر از FDD)، توان عملیاتی بالا و امنیت خوب این روش است که آنرا به یک تکنیک انعطاف پذیر و مقرون به صرفه برای اپراتورها تبدیل کرده است.

TDD از FDD در برطرف سازی نیاز به پیکربندی مجدد پویای پهنای باند اختصاص یافته به جریان های ارسال و دریافت به منظور پاسخ به نیاز مشتری ها منعطف تر است.

به طور خلاصه، TDD یک تکنولوژی دوطرفه سازی مطلوب برای اپراتور هانه لزوما مشترکین) است که بیشترین سود را از سرمایه گذاری خود بر روی طیف و تجهیزات ارتباطی کسب کنند.

منابع
  • Yonis, A. Z., M. F. L. Abdullah, and M. F. Ghanim. “LTE-FDD and LTE-TDD for cellular communications.” Proceeding, Progress in (2012).
  • Holma, H. and A. Toskala, LTE for UMTS: OFDMA and SC-FDMA Based Radio Access, 267, John Wiley & Sons Ltd., United Kingdom, 2009.
  • Dahlman, E., S. Parkvall, and J. Sk¨old, 4G LTE/LTE-Advanced for Mobile Broadband, 100– 137, Elsevier Ltd., UK, 2011.
  • Dahlman, E., S. Parkvall, J. Sk¨old, and P. Beming, 3G Evolution: HSPA and LTE for Mobile Broadband, 2nd Edition, 318, Elsevier, Department in Oxford, UK, 2008.
  • Parkvall, S. and D. Astely, “The evolution of LTE towards IMT-advanced,” Journal Of Communications, Vol. 4, No. 3, 146–153, Apr. 2009.
  • Progri, I., Geolocation of RF Signals: Principles and Simulations, 115, Springer, USA, 2011.

 

دیگر پست های آموزشی و اخبار دنیای فناوری را نیز از دست ندهید.

راستی! شما میتوانید در بخش دیدگاه ها موضوعات مورد علاقه خود را برای مقالات بعدی که به صورت اختصاصی توسط تیم وبسایت رسمی IDH تهیه میشوند با ما در میان بگذارید.

امیدواریم از این مقاله مهم که در خصوص مقایسه TD-LTE و FD-LTE بود استفاده و لذت برده باشید.